(2004 S. K. m. 82)
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Borçlu vekili, haciz konulan taşınmazın haline uygun mesken olduğunu ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.
Mahkemece, borçlunun haline münasip alabileceği evin değerinin 60.000 TL olduğu; şikayete konu evin haline münasip olmadığı, evin değerinin 94.200,00 TL olduğu gerekçe gösterilerek şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra Mahkemesi'nce borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya verilmeli, kalandan dosya borcu ödenmelidir.
Somut olayda; Mahkemece, hükme esas alınan 24.10.2014 tarihli bilirkişi raporunda, mahcuzun bulunduğu yerden daha mütevazi yerlerde borçlunun haline münasip alabileceği evin değeri 60.000 TL olarak tespit edilmiş olup, alınan bu rapor hüküm kurmaya elverişlidir. Mahkeme’ce de bu değer kabul edildiğine göre "meskeniyet şikayetinin reddi ile taşınmazın değeri, haline münasip alabileceği evin değerinden fazla olduğundan taşınmazın satılarak haline münasip evin alınması için gerekli 60.000,00 TL'nin borçluya, kalanı ile icra dosyası borcunun ödenmesine, taşınmazın haline münasip evi alabileceği değerden az olmamak üzere satılmasına" şeklinde hüküm kurulması gerekirken, sadece “şikayetin reddine” denilmek suretiyle eksik hüküm oluşturulmuş ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Alaşehir İcra Hukuk Mahkemesi'nin 22.12.2014 tarih ve 2014/62 Esas, 2014/186 Karar sayılı kararının 1. bendi olan ''... meskeniyet şikayetinin reddine,'' cümlesinden sonra gelmek üzere ''Alaşehir İlçesi 926 ada 14 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan davacı borçluya ait evin değeri haline münasip alabileceği evin değerinden fazla olduğundan taşınmazın satılarak haline münasip evin alınması için gerekli 60.000,00 TL'nin borçluya verilmesine, kalanı ile dosya borcunun ödenmesine, taşınmazın haline münasip evi alabileceği değerden az olmamak üzere satılmasına'' cümlesi yazılarak kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde iadesine 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)