(5718 S. K. m. 50) (6100 S. K. m. 297)
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, yapılan tavzih isteğinin reddine dair karar davacı vekilince temyiz edilmiş, mahkemece ek karar ile temyiz istemi reddedilmiş, bu defa ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
Karar: Davacı ... … vekili, davalı ile davacı arasında ......... İlçe Mahkemesinin 13.06.2008 tarihli "Eşlerin ortak mallarının ve ortak tasarruflarının paylaşılması" kararının tenfizini talep etmiş; Mahkemece, talebin kabulü ile ......... Bölge Mahkemesi'nin evlilik birliği içinde kazanılan malvarlığı ile tasarrufların paylaşımına dair; ... ili, ... ilçesi, ... mı'nde bulunan (No:283, 3076 kadastro ve 14 nolu parsel numarada kayıtlı, 14,2040 metrekare) gayrimenkulün davacı ...'ün şahsi mülkiyetine çevrilmesine, 30/04/2001 trafiğe çıkış tarihli ... plaka sayılı Kıbrıs yeşili fiat siena 1.4 lpg markalı otomobilin davacı ... ….'nin şahsi mülkiyetine çevrilmesine, davalı ... tarafından davacı ... ….. yararına takdir edilen 40.000 euro maddi tazminatın ilamın kesinleşmesinden en geç altı ay içinde ödenmesine, hükümlerini havi 13.06.2008 tefhim, 01.09.2008 kesinleşme tarihli kararının 5718 sayılı Yasanın 50. maddesi gereğince aynen tenfizine karar verilmiş, Yargıtay incelemesinden geçerek karar 23.05.2016 tarihinde kesinleşmiştir.
Davacı vekilince 19.09.2017 taihli dilekçe ile tavzih isteğinde bulunulmuş, Mahkemece isteğin reddine karar verilmiş, ret kararının temyizi üzerine Mahkemece bu kez 22.09.2017 tarihli ek kararla temyiz isteği reddedilmiştir. 22.09.2017 tarihli ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, tavzih isteğinin reddi kararına yapılan temyizin reddine karar verilmiş ise de verilen 22.09.2017 tarihli ek karar yok hükmünde olduğundan kaldırılmasına oy birliği ile karar verildikten sonra, davacı vekilinin tavzih talebinin reddi yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi;
Davacı vekili, tenfizine karar verilen yabancı mahkeme ilamında yazılı 14 parsele ilişkin olarak tapuda 193 metrekare olan bu yerin ilamda hataen 14.2040 metrekare olarak gösterildiğini, bununla ilgili olarak yabancı mahkemeden metrekareyi tahsis ettirdiklerini açıklayarak tenfiz kararında da bu hususun düzeltilmesini talep etmiştir. İş bu talebin, Mahkemece davacı tarafın talepte bulunduğu 19.07.2017 tarihli dilekçeye derkenar olarak "karar kesinleştiğinden tavzih talebinin reddine" şeklinde ibare ile reddedildiği anlaşılmaktadır.
İstek; HMK'nin 305. maddesi anlamında tavzihe ilişkin olmayıp, HMK'nin 304. maddesi kapsamındaki tashihe ilişkindir. Mahkemece, HMK'nin 304. maddesi kapsamında usuli işlemler gerçekleştirildikten sonra, yabancı mahkeme tarafından 31.08.2016 tarihinde isteğe konu metrekarenin tashih edildiği de gözetilerek değerlendirme yapılıp, HMK'nin 297. maddesindeki şartları taşıyan şekilde talep hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerekirken nitelendirme ve değerlendirmede hataya düşülerek yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedeni yapılmıştır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nin 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nin 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 02.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)