(2004 S. K. m. 44, 97, 99) (6098 S. K. m. 202) (6100 S. K. m. 27)
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Adana 4. İcra Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davalı üçüncü kişi ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davalı üçüncü kişi vekili ... vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı alacaklı vekili, 06.01.2016 tarihinde borçlu adresinde yapılan hacizde hazır bulunan ...'ın haciz mahalline borçludan devraldığını, ancak mahcuz makinelerin kendisine ait olmadığını, diğer üçüncü kişi ...'dan kiraladığına yönelik çelişkili beyanlarda bulunduğunu, alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla borçlu ile danışıklı işlemlerde bulunduklarını belirterek, istihkak iddialarının reddine, hacizlerin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı üçüncü kişi vekili, iş yerindeki makinelerin ... tarafından satın alındığını, iş yerinin ... tarafından kiralanarak işletildiğini borçlu ile muvazaalı işlemlerde bulunmadıklarını bildirerek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, borçlu şirketin sicil adresinde haciz yapılmış olması nedeniyle mülkiyet karinesinin borçlu lehine olduğu kabul edilerek üçüncü kişinin adrese ilişkin sunduğu belgelerin her zaman düzenlenebilecek belgelerden olduğu, borçlu ile üçüncü kişinin aynı iş kolunda faaliyet gösterdiği ve borçlunun ...'a iş yeri devrini İİK'nin 44. maddesi ve TBK'nin 202. maddesine uygun olarak yapmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davalı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi 01.03.2018 tarihli ve 2017/2221 Esas 2018/521 Karar sayılı kararı ile borçlunun sicil adresinde yapılan hacizde mülkiyet karinesinin borçlu lehine olması karşısında, iş yerini devir aldığını beyan eden ...'ın sunduğu belgelerin karinenin aksini ispat kabiliyeti bulunmadığı, ayrıca işyeri devrinin İİK'nin 44. ve TBK'nin 202. maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak yapılmadığı gerekçesiyle, istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, istinaf kararı davalı üçüncü kişi vekili tarafından bu kez temyiz edilmiştir.
Dava, alacaklının İİK 99. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Tarafların gösterdiği tüm deliller toplanmadan karar verilmesi, hukuki dinlenilme hakkının ihlalidir.
Somut olayda, dava konusu 06.01.2016 tarihli haciz borçlunun ticaret sicilde kayıtlı adresinde yapılmıştır. Bu durumda İİK'nin 97/a maddesinde düzenlenen mülkiyet karinesinin borçlu lehine olduğunun kabulü isabetli olup, ispat yükü davalı üçüncü kişi üzerindedir. Davalı üçüncü kişi süresinde sunmuş olduğu cevap dilekçesinde Mahkemece toplanan deliller haricinde ticari defterler ve banka kayıtlarına da dayanmış olduğundan, davalının tüm delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile davanın kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının, 6100 sayılı HMK'nin 373/1. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)