(6100 S. K. m. 353)
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Trabzon 1. İcra Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davacı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı üçüncü kişi vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı üçüncü kişi vekili; borçlu aleyhine yapılan takipte müvekkili şirkete ait şantiyede haciz yapıldığını, haciz esnasında da istihkak iddiasında bulunduklarını belirterek istihkak davasının kabulü ile müvekkilinin malları üzerine konulan haczin kaldırılmasına ve davalı aleyhine % 15 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı alacaklı vekili; haciz sırasında hazır bulunan kişinin borçlu adına düzenlenen sevk irsaliyelerini haciz adresinde teslim alan kişi olduğunu, sunulan faturalarla mahcuzların uyumlu olmadığını, davacının sadece konteynırlara ilişkin istihkak iddiasında bulunduğunu bilgisayar, çamaşır makinasına ait iddianın mevcut olmadığını belirterek, davanın reddine, %20 tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, haciz sırasında hazır bulunan kişinin şantiyede borçlu şirketin faaliyette bulunduğunu belirtmesine rağmen sicil adresinin Ankara olduğu, sunulan faturalarla mahcuzlar arasında fahiş fiyat farkı bulunduğu ve ayırt edici özelliği bulunmadığı gibi istihkak iddia eden üçüncü kişi şirkete borçlu şirketin devrine ilişkin ticaret sicile bildirim yapılmadığı, bu nedenle devralanın devredenin borçlarından sorumlu olacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı üçüncü kişi vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 23.05.2018 tarihli 2018/391 Esas ve 2018/1254 Karar sayılı ilamı ile haciz mahallinde bulunan evraklar nedeniyle mülkiyet karinesinin borçlu lehine olduğu üçüncü kişinin sunduğu faturaların ise karinenin aksini ispatı için güçlü delil olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin gerekçesini değiştirerek istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, istinaf kararı davacı üçüncü kişi vekili tarafından bu kez temyiz edilmiştir.
1. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2. 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b.2. maddesinde "2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında duruşma yapılmadan karar verilir" düzenlemesine yer verilmiştir.
Somut olayda, Samsun Bölge Adliye Mahkemesince yukarıda yazılı olduğu şekilde kararın gerekçesi değiştirilmiş olduğundan yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken kararın sonuç itibari ile doğru olduğunun kabulü ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)