(4721 S. K. m. 693) (6100 S. K. m. 125)
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacılar vekili, müvekkillerinin kök muris ... mirasçısı olup, dava konusu 9453 ada 8 parsel sayılı taşınmazda müşterek malik olduklarını, ancak davalı ...’nın taşınmaz üzerine bina yapmak ve kiraya vermek suretiyle kullandığını belirterek, elatmanın önlenmesini, taşınmaz üzerindeki tüm yapıların kal'ini, dava tarihinden geriye dönük 5 yıl için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak şartıyla 4.500 TL ecrimisilin her dönem sonundan itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, ...’nın davacılar ile akraba olduğunu, dava konusu evini 1978 yılında kendi miras hissesi üzerine yaptığını, daha sonra imar uygulaması sonucu kendi evinin davacılara ait parsel üzerinde kaldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya arasında bulunan tapu kayıtlarına göre, davacılar ile davalı ..., imar ile oluşmuş dava konusu 8 parsel sayılı taşınmazın ilk geldi kayıtları olan 438 ada 16 ve 17 nolu kadastral parsellerde aynı murisin mirasçıları olmaları nedeniyle elbirliği mülkiyet şeklinde malik iken, 1988 tarihli imar uygulaması sonucu 16 ve 17 numaralı kök parsellerin 4225 ada 7, 8, 9, 10, 11, 12 ve 14 parsellere gittiği, 1992 tarihli ikinci imar uygulaması ile 4225 ada 11,12 ve 14 parsellerin dava konusu 9453 ada 8 parsele gittiği, 1992 tarihli aynı imar uygulaması sonucunda davalı ... adına (geldisi 4225 ada 7, 8, 9, 10, 11 ve 12 parsel olan) dava dışı 9453 ada 12 parsel sayılı taşınmaz üzerinde mülkiyet hakkı tanınmıştır. Buna göre, davalı ...’nın dava konusu taşınmaz üzerinde kayıttan ya da mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı bulunmamaktadır.
Dava konusu 9453 ada 8 parsel sayılı taşınmazda pay satın almak suretiyle sonradan paydaş malik olan ...’nın HMK'nin 125/2. maddesi uyarınca davaya dahil edilmiş olmasında usule aykırılık bulunmamaktadır.
Dava, imar uygulamasından kaynaklanan elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil isteğine ilişkindir.
Kural olarak, TMK'nin 693. maddesi uyarınca paydaşlardan biri veya bir kısmı diğer paydaşların muvafakati almaksızın paylı mülkiyete tabi taşınmazın korunmasını isteyebilir ve Yargıtay'ın, dairemizin kökleşmiş uygulamalarına göre tek başına dava açabilir. Ancak kal’i istenen yapı, çekişmeli taşınmaza katma değer katmakta ise ve yapının kal’i taşınmazın değerini belirgin şekilde düşürecekse, bu durumda diğer paydaşların aleyhine bir durum oluşacağından muvafakatlerinin alınması gerekir.
O halde, Mahkemece tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde delilleri toplanarak gerekli inceleme ve araştırmanın yapılması, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin yukarıda belirtilen temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 24.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)