(1086 S. K. m. 428, 440)
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, elatmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün davalılardan ... ve ... vekili, dahili davalı ... vekili ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacılar vekili, vekil edenlerinin murisinin dava konusu 377 parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğunu, murisin 2006 yılında vefat ettiğini ve o tarihten beri vekil edenlerine ait payın davalılar tarafından kullanıldığını ve herhangi bir ödeme yapılmadığını açıklayarak 25.000,00 TL ecrimisilin davalılardan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalılardan ... ve ... vekili; talebin zamanaşımına uğradığını, davacılara taşınmazın kullandırılmadığı iddiasının doğru olmadığını, vekil edenlerinin üçüncü katta oturduğunu, kiraya verilmek suretiyle kullanılan bölümden elde edilen gelirin taşınmazın masrafları için kullanıldığını, ikinci katın boş olarak durduğunu, taşınmazın arkasında bulunan tek odanın ise son on yıldır kiraya verilmediğini beyanla davanın reddini savunmuş, dahili davalı ... vekili de aynı doğrultuda beyanda bulunarak davanın reddini savunmuş, taşınmaz için yapılan masraf ve ödemeler açısından da takas ve mahsup talebinde bulunmuş, davalılardan ... ise davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davalıların davaya konu 377 parselde davacıların hissesine yaptıkları müdahalenin men’ine, 15.603,70.TL ecrimisil alacağının davalılar ..., ..., ... ve dahili davalı ...'den tahsili ile davacılara payları oranında verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılardan ... ve ... vekili, dahili davalı ... vekili ve davalılardan ... tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.
1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalılardan ... ve ... vekili ile dahili davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davalılardan ...’in temyiz itirazlarına gelince;
Dosyanın incelenmesinden; hernekadar ...’e gönderilen dava dilekçesi, dava konusu edilen adreste annesi ... imzasına tebliğ edilmiş ise de, iş bu tebligatın sehven alındığı gerekçesi ile ... tarafından iade edildiği, daha sonra gönderilen tebligatın dava konusu adres ile ilgisi olmayan ... Mahallesi.60096 Sok. No:9 İç Kapı No:2 .../... adresinde tebliğ edildiği, dahili davalı ...’nin 19.1.2016 tarihli duruşmada dava konusu taşınmazda, davalılardan ... ve ... ile birlikte oturduğunu beyan ettiği, ...’in dosya arasında mevcut nüfus kaydına göre 12.5.1994 tarihinde evlendiği, diğer davalılar ... ile ...’in ise bekar olduğu anlaşılmış, davalılardan İlkin’in dava konusu adreste oturup, dava konusu taşınmazı kullandığı ve davacıların kullanımını engellediği hususunda kabul kararı verilmesine yeterli delil bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Hal böyle olunca davalılardan İlkin hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabul kararı verilmesi doğru olmamıştır.
SONUÇ: Davalılardan ...’in temyiz itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalılardan ... ve ... vekili ile dahili davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının (1.) bentte açıklanan nedenlerle reddine taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 10.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)