(1086 S. K. m., 438)
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı, dava konusu 111 ada 59 parsel, 177 ada 45 parsel, 180 ada 1 parsel sayılı tarla ile 130 ada 3 parseldeki evin 1/6'sının muristen kendisine kaldığını, tarafların kardeş olduklarını, babalarının ölümünden sonra 17 yıl geçtiğini ve o tarihten beri davalıların kullandığını 23.12.2014 tarihinde intikalin yapıldığını paya vaki müdahalenin men’ini talep etmiştir. Davacı 15.03.2016 tarihli 7. celsede 130 ada 3 parsel sayılı taşınmaz yönünden davadan feragat ettiğini, diğer 3 parsel yönünden davaya devam ettiğini beyn etmiştir.
Davalılar; davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; açılan davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 111 ada 59 parsel ve 180 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarda davalılar tarafından davacının payını kullanmasının engellendiği anlaşıldığından, davacının payı oranında el atmanın önlenmesine, davacı tarafça açılan 177 ada 45 parsel sayılı taşınmazda davalıların herhangi bir müdahalesi olmadığı anlaşıldığından bu talebin reddine 130 ada 3 parseldeki davacının açtığı davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Dava; paydaşlar arası elatmanın önlenmesi talebine ilişkindir.
1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Mahkemece dava konusu 111 ada 59 parsel ve 180 ada 1 parsel yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olup 111 ada 59 parsel tapuda tarla, 180 ada 1 parsel ise badem bahçesi vasfında kayıtlı bulunmaktadır. Dava elatmanın önlenmesi davası olduğundan dava konusu bu taşınmazların davacının payına düşen değeri bilirkişilerce belirlenmiş, 111 ada 59 parsel için taşınmazın davacının payına düşen kapama bağ olarak değeri 39.035,13 TL, kuru tarım arazisi olarak değeri ise 15.620,528 TL; 180 ada 1 parsel için taşınmazın davacının payına düşen bağ olarak değeri 42.970,32 TL, kuru tarım arazisi olarak değeri ise 17.188,128 TL olarak hesaplanmıştır. Davalılar dava konusu taşınmaz üzerindeki bağları kendilerinin yaptığını belirtmiş olup davacı tarafından bu yönde bir itiraz bulunmadığından bu hususta taraflar arasında bir ihtilaf bulunmamaktadır. Mahkemece harç hesabı yapılırken kabul edilen bu iki dava konusu taşınmaz için davacının payına düşen bağ değerleri toplamı esas alınmış olup bu hesaplama doğru görülmemiştir. O halde Mahkemece taşınmazların tapudaki vasıfları gözetilerek bilirkişilerce belirlenmiş 111 ada 59 parsel için 15.620,528 TL, 180 ada 1 parsel için ise 17.188,128 TL nin esas alınarak bunların toplam değeri üzerinden harç hesabı yapılması gerekmektedir. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden temyiz edilen hükmün HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulüne hükmün harca ilişkin 2. bendindeki "5.601,79 TL" nin "2.241,16 TL" yine bakiye kısım olan "4.835,59 TL" nin "1.474,96 TL" olarak düzeltilmesine, Yerel Mahkeme hükmünün 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.(¤¤)