(6100 S. K. m. 120) (1086 S. K. m. 413, 428, 440) (492 S. K. m. 16, 32)
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalının 25.09.2013 kesinleşme tarihli boşanma kararı ile boşandıklarını, davalının boşanma kararına ve ... 18. Noterliği aracılığıyla gönderilen 26.10.2013 tebliğ tarihli ihtarnameye rağmen davacının maliki olduğu konutta oturmaya devam ettiğini açıklayarak, elatmanın önlenmesi ile taşınmazın haksız kullanımı nedeniyle şimdilik 1.000,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, bilahare ecrimisile yönelik talebi 26.400,00 TL'ye yükseltmiştir.
Davalı vekili; tarafların ... ve ... adlı müşterek çocuklarının bulunduğunu, vekil edeninin taşınmazda müşterek çocuklarının yanında iyi niyetli olarak oturduğunu belirterek, davanın usulden ve esastan reddini savunmuştur.
Mahkemece elatmanın önlenmesine yönelik davanın kabulüne, ecrimisile yönelik davanın kısmen kabulü ile 25.09.2013-13.11.2013 arası dönem için toplam 1.960,00 TL ecrimisilin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı vekili temyize gelmiştir.
Dava elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.
1.Ecrimisil istemine yönelik davanın temyiz incelemesinde;
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Elatmanın önlenmesi istemine yönelik davanın temyiz incelemesinde;
Hemen belirtilmelidir ki; iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçiminden, davanın taşınmaz malın aynına yönelik olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu; böyle bir davada, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 120/1. (1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 413.) ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddeleri uyarınca dava değerinin ve buna göre alınacak harcın, elatılan yerin değeri ile talep edilen ecrimisil ve eski hale getirme bedelleri toplamından ibaret olacağı kuşkusuzdur (04.03.1953 tarihli ve 10/2 sayılı İBK).
Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davanın elatmanın önlenmesi talebine yönelik olarak toplam 1.000,00 TL üzerinden harçlandırılarak açıldığı, yargılama sırasında dava konusu taşınmazın değerinin keşfen 325.000,00 TL olarak belirlendiği, davacı vekilinin katıldığı 11.09.2015 tarihli oturumda Mahkemece eksik harcın ikmali için iki haftalık kesin süre verildiği ve aynı celse kesin sürenin sonuçlarının ihtar edildiği ancak davacı vekilince harç ikmalinin yapılmadığı anlaşılmıştır.
Bilindiği üzere, 492 sayılı Harçlar Kanunu, harcın alınmasını veya tamamlanmasını tarafların isteklerine bırakmayıp, anılan hususun (temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın) mahkemece kendiliğinden gözetileceğini düzenlemiş ve buyurucu nitelikteki 32. maddesinde, yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağını öngörmüştür.
Buna göre, Mahkemece davada ileri sürülen elatmanın önlenmesi isteği yönünden dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken anılan husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin ecrimisil istemine yönelen temyiz itirazının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin elatmanın önlenmesine yönelen temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)