(6100 S. K. m. 353, 362, 370)
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.06.2017 tarihli ve 2013/538 Esas, 2017/263 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş, bu kez davacılar vekilinin ve davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Davacılar vekili, davalının davacılara ait 78 parselde kayıtlı mesken şeklinde arsa paylı taşınmazda işgalci olduğunu, taşınmaz hisselerinin bir kısmının davacıların murisi ... adına kayıtlı olduğunu dava tarihinden geriye dönük 5 yıl için fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 25000 TL ecrimisilin beher dönem sonlarından itibaren işleyecek kademeli faizi ile davalıdan tahsili ile davacılara hisseleri oranında verilmesini, davalının elatmasının önlenmesi ve taşınmazdan tahliyesini talep etmiştir. Davacı vekili ecrimisile ilişkin talebini bilirkişi raporu doğrultusunda belirlenen 28.681,29 TL ye artırmıştır.
Davalı vekili; kat karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden dava konusu taşınmazı müteahhitten satış vaadi sözleşmesi ile aldığını iyiniyetli olduğunu ve 15 yıldır davalının kullandığından bahisle davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; 78 parsel sayılı taşınmazda bulunan 10 nolu meskene davalı tarafından vaki müdahalenin menine, ...'un hissesine düşen ecrimisil bedelinin; 06.11.2008 – 05.11.2009 tarihleri için 1.725,60 TL, 06.11.2009 – 05.11.2010 tarihleri için 1.749,24 TL, 06.11.2010 – 05.11.2011 tarihleri için 1.893,90 TL, 06.11.2011 – 05.11.2012 tarihleri için 2.096,92 TL, 06.11.2012 – 05.11.2013 tarihleri için 2.243,29 TL olmak üzere toplam 9.708,97 TL; ...'in hissesine düşen ecrimisil bedelinin; 06.11.2008 – 05.11.2009 tarihleri için 1.646,40 TL, 06.11.2009 – 05.11.2010 tarihleri için 1.668,95 TL, 06.11.2010 – 05.11.2011 tarihleri için 1.806,97 TL, 06.11.2011 – 05.11.2012 tarihleri için 2.000,68 TL, 06.11.2012 – 05.11.2013 tarihleri için 2.140,33 TL olmak üzere toplam 9.263,35 TL; Hatice Emel Kırkıç'ın hissesine düşen ecrimisil bedelinin; 06.11.2008 – 05.11.2009 tarihleri için 1.725,60 TL, 06.11.2009 – 05.11.2010 tarihleri için 1.749,24 TL, 06.11.2010 – 05.11.2011 tarihleri için 1.893,90 TL, 06.11.2011 – 05.11.2012 tarihleri için 2.096,92 TL, 06.11.2012 – 05.11.2013 tarihleri için 2.243,29 TL olmak üzere toplam 9.708,97 TL ecri misil bedellerine belirtilen dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacılara verilmesine karar verilmiştir. Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Bunun üzerine Böge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 14.06.2017 tarihli ve 2013/538 Esas, 2017/263 Karar sayılı kararının HMK'nin 353/1.b.2. maddesi gereği kaldırılmasına, aşağıdaki şekilde yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına; davanın elatmanın önlenmesi talebi yönünde kabulü ile; 78 parsel sayılı taşınmazda bulunan 10 nolu meskene davalı tarafından vaki müdahalenin menine, davanın ecrimisil talebi yönünden ise reddine karar verilmiştir. Bu kez davacılar vekili ve davalı vekili Bölge Adliye Mahkemesinin kararını süresinde temyiz etmiştir.
Dava; elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebine ilişkindir.
1. Davacılar vekilinin ecrimisil yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde; bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nin 362. maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesiyle değişik 1/a bendinde de "Miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" hükmüne yer verilmiş; anılan 40.000,00 TL'lik kesinlik sınırı 2018 yılı itibarıyla 47.530,00 TL olarak uygulanmaya başlamıştır.
Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.
Somut olaya gelince, temyize sadece ecrimisil alacağı konu edilmiş olup ecrimisil alacağı belirsiz alacak niteliğindedir. Davacılar vekili dava dilekçesinde; ecrimisil yönünden dava değerini 25.000,00 TL olarak göstermiş olup alınan bilirkişi raporu doğrultusunda alacak miktarını 28.681,29 TL'ye yükselttiğinden, alacağın 2018 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 47.530,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
2. Davalı vekilinin elatmanın önlenmesi yönünden temyiz itirazlarına gelince; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından davacılar vekilinin ecrimisile yönelik temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK'nin 362. maddesi uyarınca 2018 yılı itibariyle miktar ve değeri 47.530,00 TL yi geçmeyen Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olduğundan değerden reddine, yine davalı vekilinin elatmanın önlenmesine yönelik temyiz itirazlarının ise yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle reddiyle Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 17.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)