MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İstihkak
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı birleşen davacı 3. Kişi vekili ve davacı birleşen davalı alacaklı vekili taraflarından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Asıl dosyada davacı alacaklı vekili, haczedilen menkullerin üçüncü kişiye ait olmayıp borçluya ait olduğunu, borçlu ile üçüncü kişi arasında mal kaçırmaya yönelik muvazaalı işyeri devri yapıldığını belirterek, İİK'nın 99 maddesine dayalı olarak üçüncü kişinin istihkak iddiasının reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.
Birleşen dosyada davacı üçüncü kişi vekili, haczedilen malların borçlu şirkete ait olmadığını, mahcuzların borçlu tarafından müvekkiline satıldığını, faturalarının bulunduğunu, bedelinin banka aracılığıyla ve senet verilmek sureti ile ödendiğini belirterek, istihkak davasının kabulü ile tazminata karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda, asıl dosyada, alacaklının İİK 97-99. maddelerinin uygulanmasına ilişkin şikayet talebi kabul edildiğinden İİK'nın 99. maddesi uyarınca istihkak davası açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesi ile dava şartı yokluğundan davanın reddine, birleşen dosyada üçüncü kişinin açtığı istihkak davasının kabulüne karar verilmiş; hüküm, asıl dosyada davacı birleşen dosyada davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 24.11.2016 tarihli ve 2016/19937 Esas , 2016/ 16051 Karar sayılı ilamı ile; Mahkemece birleşen dosyada davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli olmadığından bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak asıl dosyada bilirkişi raporuna göre mahcuzlardan 9 tanesine ait fatura bulunmadığı, diğer mahcuzlar yönünden ibraz edilen fatura ve ticari defterlerin birbiri ile uyumlu olduğu, bu açıdan istihkak iddiasının fatura, ticari defter ve banka dekontları ile sabit hale geldiği gerekçesi ile davanın kısmen kabul kısmen reddine; birleşen dosyada ise, 17.12.2012 tarihli haciz işlemi sırasında davacı üçüncü kişi vekilinin hazır olduğu ve istihkak iddiasında bulunduğu ancak haciz tarihinden itibaren 7 gün geçtikten sonra dava açıldığından süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmiş, karar her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Asıl dava, alacaklının İİK’nın 99. maddesine dayalı istihkak iddiasının reddi talebine;birleşen dosya ise üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
Dava konusu 17.12.2012 tarihli hacizde, üçüncü kişi vekili istihkak iddiasında bulunmuş, haciz sırasında alacaklı vekiline dava açması için 7 gün süre verilmiş, davacı alacaklı vekili asıl dosyada 7 gün içerisinde istihkak iddiasının reddi davası açmıştır. Alacaklı vekili, hacizde İİK'nin 97. maddesi uygulanması gerektiğinden bahisle şikayet talebinde bulunmuş olup, Ünye 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 21/12/2012 tarihli, 2012/17-5 Esas ve Karar sayılı kararı ile, icra takibinin devamına, İİK.nin 97. maddesi ğereğince kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde istihkak iddiasında bulunan üçüncü şahsın ilgili icra mahkemesine dava açmakta muhtariyetine karar verildiği görülmüş, üçüncü kişi de birleşen dosyada İİK'nin 96. maddesi uyarınca istihkak davası açmıştır.
Mahkemece bozma öncesinde asıl davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş, asıl dosyaya ilişkin verilen kararı davacı alacaklı vekili temyiz etmemiştir. Birleşen dosyaya yönelik bozma kararı verilmiştir. Ne var ki, Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen, asıl dava yönünden esastan inceleme yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Öte yandan, uyulan bozma ilamında birleşen dosya eksik incelemeden bozulmasına rağmen, Mahkemece davanın süresinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmesi hatalı olmuştur. Kaldı ki, haciz sırasında üçüncü kişi vekili istihkak iddiasında bulunmuş olup, Ünye 3.İcra Hukuk Mahkemesinin 21.12.2012 tarihli, 2012/ 17-5 Esas ve Karar sayılı kararı ile, takibin devamına, kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde üçüncü şahsın dava açmakta muhtariyetine karar verilmiş, anılan kararın üçüncü kişiye tebliğ edilmediği anlaşıldığından, davanın süresinde açıldığının da kabulü gerekirken, davanın süre yönünden reddine karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.
Bu durumda, Mahkemece uyulan bozma ilamına uygun şekilde birleşen dava yönünden bozma ilamında belirtilen araştırma yapıldıktan sonra dosyadaki diğer deliller ile değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken temyiz edilmeksizin kesinleşen asıl dosya hakkında karar verilmesi, yine bozma ilamında belirtilmediği halde, birleşen dosyada süreden ret kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle her iki taraf vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nın 366 ve HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nın 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 10.3.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy