MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İstihkak
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
K A R A R
Davacı üçüncü kişi vekili, mülkiyeti müvekkili şirkete ait olup halen özel hastane olarak borçlu şirket tarafından kullanılan iş yerinin içerisindeki demirbaşlarla birlikte borçlu şirkete kiraya verildiğini, 16.01.2014 tarihli haciz esnasında anılan kira sözleşmesi kapsamında borçlu şirkete demirbaş olarak teslim edilen malların haczedildiğini öne sürerek, istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı alacaklı vekili, haczin borçlu şirketin adresinde yapıldığını, üçüncü kişinin karinenin aksini ispatlayamadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda, davanın kısmen kabul kısmen reddine ilişkin verilen karar, reddedilen kısma yönelik olarak davacı üçüncü kişi vekili, kabul edilen kısma yönelik olarak ise davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 30.03.2017 tarihli ve 2015/4809 Esas, 2017/4736 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, davacı üçüncü kişi vekili ve davalı alacaklı vekili tarafından karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur. Dairemizin 18.12.2018 tarihli ve 2017/12751 Esas, 2018/ 20434 Karar sayılı ilamı ile Mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm kurmaya yeterli olmadığı, dava konusu mahcuzlara ait olduğu ileri sürülen fatura ve serbest meslek makbuzu ile ilgili olarak, düzenleyen şirket ve kişiden dip koçanlarının istenmesi, daha sonra borçlu şirkete ait ticari defterler üzerinde araştırma yapılarak mahcuzlara ilişkin kayıt olup olmadığı, demirbaş olarak kayıtlı olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu alınması gerektiğinden bahisle karar düzeltme isteminin kabulü ile karar bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak gerekli araştırmalar yapıldığı, ancak dip koçanlara ve borçlu şirketin ticari deftelerine ulaşılamadığı, istihkak iddiasının inandırıcı delillerle ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak bozma gerekleri yapılmış ise de, davacı üçüncü kişi şirket mahcuzları borçlu şirkete kiraya verdiğini iddia etmesine rağmen, bu doğrultuda bir inceleme yapılmamıştır. Davacı üçüncü kişi ile ulaşılabilmesi halinde borçlu şirkete ait ticari defterler getirtilip bu defterler üzerinde araştırma yapılarak davacı ile borçlu arasındaki kira ilişkisinin gerçek bir kira ilişkisi olup olmadığı, kira bedeli ödemelerinin defter kayıtlarında yer alıp almadığının araştırılması; ayrıca kira sözleşmesinin ilgili Vergi Dairesine bildirilip bildirilmediği ve şirketin kira parası, stopaj ödeyip ödemediğinin araştırılması, incelenen defterlerin açılış ve kapanış tasdikinin yapılıp yapılmadığı, defterlerin usule uygun tutulup tutulmadığı, sahibi lehine delil vasfı taşıyıp taşımadığı hususları da nazara alınarak bu araştırma sonucu elde edilecek bilgi ve belgelerin dosyada bulunan bozma öncesi ve bozma sonrası toplanan bütün deliller ile birlikte değerlendirilmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile karar verilmesi hatalı olmuştur.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nin 366. ve HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 08.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy