(1412 S. K. m. 263) (1773 S. K. m. 9/B-1, 10/C, 13)
Dava: Devletin askeri kuvvetlerini ve emniyet muhafaza kuvvetlerini alenen tahkir ve tezyif etmekten sanık M.A.ın yapılan yargılaması sonunda, Sanığın üzerine atılan fiilin Sıkıyönetim Mahkemesinin görevine girdiğinden bahisle Ankara Devlet Güvenlik Mahkemesinden verilen 02.04.1975 gün ve 1975/15 esas, 1975/8 sayılı görevsizlik kararının süresi içinde Yargıtayca incelenmesi Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Dosyanın görev yönünden Ankara Sıkıyönetim Komutanlığı Askeri Mahkemesine gönderilmesine ilişkin Ankara Devlet Güvenlik Mahkemesinden verilen karar CMUK. nun 263. maddesinde açıklanan karar niteliğinde değildir.
1773 sayılı yasanın 13. maddesinin 2. fıkrası maddenin 1. fıkrasının tamamlayıcısı bulunmasına göre olayımızda uygulama yeri yoktur.
Bu bakımdan işin genel hükümler içinde çözümlenmesi gerekmiş ve kararın temyizi kabil bulunduğu kabul edilmiştir. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.1956 gün ve 26/28 sayılı kararı bu doğrultudadır.
Sonuç: Sanığın üzerine atılan suçların niteliğine Sıkıyönetim ilanını gerektiren nedenlere, 1773 sayılı yasanın 9/B-1 ve 10/C maddelerine göre Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görüldüğünden Ankara Devlet Güvenlik Mahkemesinin 02.04.1975 gün ve 15/8 sayılı görevsizlik kararının tebliğnamedeki düşünce gibi kaldırılmasına ve dosyanın gereği için Cumhuriyet Başsavcılığına verilmesine 16.05.1975 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy