(765 S. K. m. 455, 459) (1412 S. K. m. 76, 321)
Dava: Tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu ölüme ve yaralamaya sebebiyet vermekten sanık Tarıkın yapılan yargılaması sonunda; mahkumiyetine dair Afyon Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.06.1979 gün ve 1978/142 esas, 1979/110 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi müdahiller vekili ve sanık tarafından istenilmiş ve şartı depo paraları ile yerine getirilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Tefhim edilmekle hükmün esasına teşkil eden kısa kararda 33925 lira olarak belirlenen ağır para cezasının gerekçeli kararda 33825 lira olarak gösterilmesi bozma nedeni sayılmamıştır.
Sanığın temyiz itirazlarının dosyaya ve dayanılan gerekçeye göre, reddine, Davaya katılanların temyizine gelince:
1- 24.11.1978 günlü dilekçe ile vekalet ücreti istedikleri halde Osman ve Süleyman yararlarına vekalet ücretine hükmolunmaması,
2- Hava ve yol koşulları sanık şoförce bilinen hususlar olup bu koşulların özelliklerine uygun olarak gerekli tedbirleri alması zorunlu olduğu gözönünde tutulmadan kusur oranında buna göre indirim yapan Teknik Üniversite bilirkişi raporu ile yetinilmeyip işin bir kerede Kara Yolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyetinden oluşturulacak bilirkişi kuruluna incelettirilmesi ve kusur oranının buna göre yeniden saptanması gerekirken olaya uygun düşmeyen son rapora dayanılarak eksik inceleme ile hüküm kurulması,
Sonuç: Yasaya aykırı müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK. nun 321. maddesi uyarınca hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, müdahillerin depo paralarının geri verilmesine sanığın depo parasının gelir kaydına 04.10.1979 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy