(213 S. K. m. 359)
Dava ve Karar: 213 Sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefetten sanık Ramisin yapılan yargılaması sonunda; Mahkumiyetine dair 15. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.1995 gün ve 1995/296 esas, 1995/906 karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi C.Savcısı ile müdahil vekili tarafından İstenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay 9. Ceza Dairesi Kararı:
Yerinde görülmeyen sair İtirazların reddine: Ancak:
1. Süresinde ödeme kaydedici cihaz almama suçunun 11.1.1994 tarihine kadar temadi etmesine göre, hapis cezasının günlüğünün bu tarihte yürürlükte olan asgari ücretin yarısı olan 1.248.750 liradan para cezasına çevrilmesi gerekirken, 647 Sayılı Yasanın 4. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ağır para cezasına hükmolunması.
2. Adli sicil kaydında belirtilen mahkumiyet kararı ile ilgili ilam dosyası getirtilip incelendikten sonra infaz durumunun tartışılması yerine, yazılı şekilde infazının gerekmediğine karar verilmesi,
3. Müdahilliğine karar verilen idare lehine müdahale talep tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesi üzerinden maktu ücreti vekalet takdiri gerekirken, bu konuda hiçbir karar verilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı ve C.Savcısı ile müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy