(765 S. K. m. 459) (5237 S. K. m. 89)
Dava : Tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya sebebiyet vermek suçundan sanık H'nin yapılan yargılaması sonunda; mahkumiyetine dair hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava dosyası C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 1 ) Mağdurun yevmiyeci olarak çalıştığı bina inşaatında iskeleden düşerek yaralanması şeklinde oluştuğu kabul edilen olayın iş kazası niteliğinde olduğu ve oluşun özelliklerine göre; bu olayda, sanığın kusurunun bulunup bulunmadığı hususunun iş güvenliği uzmanlarından oluşan bir heyet tarafından belirlenmesi gerektiği gözetilmeden; inşaat mühendisi bilirkişinin kusurun dayanakları gösterilmeyen yetersiz raporuna dayanılarak eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2 ) Kabul ve uygulamaya göre de;
a- Sanık hakkında 647 Sayılı Yasanın 6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,
b- Hükümden önce 10 Şubat 2003 tarih ve 25020 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 4806 Sayılı Kanunla TCK'nun 30. maddesinin 2. fıkrasında yapılan değişiklik karşısında, bin Lira küsurunun hesaba katılmaması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sonuç: Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22.12.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy