(2821 S. K. m. 59, 62) (5237 S. K. m. 52, 59) (5252 S. K. m. 5 Geç. m. 1) (765 S. K. m. 19)
Dava: İşten çıkış bildirgesini süresinde kuruma vermemek suçundan sanık G.A.'ın 2821 sayılı Sendikalar Kanununun 59/1, 62, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 5/2.maddeleri gereğince 450 Yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Nazilli Sulh Ceza Mahkemesinin 22.12.2005 tarihli ve 2005/959-1101 sayılı kararının;
2821 sayılı Sendikalar Kanununun 59/1.madde 2.cümlesinde bildirim yükümlülüğüne uymamanın cezası sanayi kesiminde çalışan 16 yaşından büyük işçiler için belirlenen asgari ücretin aylık brüt tutarının beşte biri olarak gösterilmiş olup, suçun işlendiği 2005 yılında brüt asgari ücretin 488,70 Yeni Türk Lirası olduğu nazara alındığında, bu miktarın 1/5'inin 97.00 Yeni Türk Lirası olacağı, ancak 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52. maddesi uyarınca adli para cezasının 5 günden az, 730 günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, en az 20 ve en fazla 100 Türk Lirası üzerinden belirlenecek miktar ile çarpılması sonucunda tespit edileceğinin belirtildiği, bu durumda en az para cezası miktarının 100 Yeni Türk Lirası olacağı, olayda 5252 sayılı Kanunun 5/2.maddesinin de uygulama alanı bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK. nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 22.3.2006 gün ve 12569 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak, Yargıtay C.Başsavcılığının 1.5.2006 gün ve 2006/60710 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 5252 Sayılı Yasanın Geçici 1.maddesinin Diğer kanunların, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun Birinci Kitabında yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2006 tarihine kadar uygulanır. hükmü karşısında 2821 Sayılı Sendikalar Kanununa muhalefet suçu nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK. nun 52.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı, anılan Yasanın 59.maddesinin 1. fıkrası 2.cümlesinde öngörülen ağır para cezası maktu nitelikte olup suç tarihinin Dairemizin istikrar kazanan kararlarına göre işçinin işe giriş tarihini takip eden ayın onaltıncı günü olan 16.4.2004 olması nedeniyle bu tarih itibarıyla 765 sayılı TCK. nun 4421 sayılı Yasa ile değişik 19.maddesi uyarınca, 440 YTL. adli para cezasını gerektirdiği buna göre de 5252 sayılı Yasanın 5/2.maddesinde öngörülen 450 YTL adli para cezasına göre daha lehe olduğu anlaşılmış olup, kanun yararına bozma istemi bu nedenle yerinde görüldüğünden,
Sonuç: Nazilli Sulh Ceza Mahkemesinin 22.12.2002 tarih ve 2005/959-1101 sayılı kararının CMK. nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak sanığın 2821 sayılı Yasanın 59/1 ve 62.maddeleri uyarınca ve 765 sayılı TCK. nun 19.maddesi dikkate alınarak 440 YTL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karardaki diğer hususların aynen bırakılmasına infazın buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy