Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Mahkemesi : İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesi
Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak ve cebir ve tehdit kullanarak iş ve çalışma hürriyetini ihlâl etme suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220/1, 117/1 (5 defa), 119/l-c-d (5 defa) ve 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve beş kez 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, örgüte üye olmak suçundan sanıklar ..., ...., ....,... ve ...'nın 5237 sayılı Kanun'un 220/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçundan sanık ....'ın 5237 sayılı Kanunun 117/1 (4 defa), l19/l-c-d (4 defa) ve 62/1. maddeleri uyarınca dört kez 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ....'ın, 5237 sayılı Kanunun 117/1 (4 defa), 119/l-c-d (4 defa) ve 62/1. maddeleri uyarınca dört kez 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'ın 5237 sayılı Kanunun 117/1 (2 defa), 119/l-c-d (2 defa) ve 62/1. maddeleri uyarınca iki kez 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık...'ın 5237 sayılı Kanunun 117/1 (2 defa), l19/1-c-d ( 2 defa) ve 62/1. maddeleri uyarınca iki kez 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'nın 5237 sayılı Kanunun 117/1 (2 defa), 119/l-c-d (2 defa) ve 62/1. maddeleri uyarınca iki kez 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2010 tarihli ve 2009/33 esas, 2010/106 sayılı kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 13.07.2011 tarihli ve 2010/23825 esas, 2011/35453 sayılı ilâmı ile adı geçen sanıklar yönünden onanarak kesinleşmesi üzerine, hükümlüler müdafiileri tarafından yapılan
yargılamanın yenilenmesi talebinin kabule değer olduğuna ilişkin aynı Mahkemenin 28.03.2012 tarihli ve 2012/155 değişik iş sayılı kararını müteakip, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair anılan Mahkemenin 10.05.2012 tarihli ve 2012/56 esas, 2012/75 sayılı ek kararına yapılan itirazın sanıklar ...,... ve ... yönünden reddine dair İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2012 tarihli ve 2012/1281 değişik iş sayılı kararı ile sanıklar ..., .... ve .... yönünden reddine dair İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.01.2013 tarihli ve 2013/73 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2012 tarihli kararı ile yargılamanın yenilenmesi talebine dair dilekçede belirtilen hususların yargılama ve temyiz aşamasında inceleme konusu yapıldığından bahisle talebin reddine karar verilmiş ise de hükümlü müdafiilerinin yargılamanın yenilenmesi dilekçelerinde dile getirdiği, söz konusu dosyanın müştekisi ...'in karar aşamasından sonra vermiş olduğu 24.04.2010 tarihli dilekçesinde, verilen kararda sanıklar ..., ....,...., ...., ...,...., ....,... ve ....'ın işyerinde kendisine cebir ve şiddet kullandığının belirtildiği oysa ki, böyle bir durumun olmadığı, bu şahıslardan kimseyi görmediğini, tanımadığım, mahkemece karar verilirse tekrar duruşmada bu durumu anlatacağını belirttiğini ve Yargıtay'ın yukarıda bahsi geçen ilamında da müştekinin bu vazgeçmesinin, 2 nolu fıkrada müşteki ...'e karşı sanıklar...., .... ve ....'ın mahkumiyet kararlarının bozulduğu, yine söz konusu yargılama dosyasında müştekileri kışkırtan kişinin... isimli mafyavari yaşayan biri olduğunu, bu kişinin yanında çalışan..... tarafından öldürüldüğünü, bu öldürme olayı nedeniyle.....'nın yargılandığı Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/39 esas sayılı dosyasında vermiş olduğu ifadesinde,...'ın tahsilat işleriyle uğraştığını, kendisini bu nedenle yanında gezdirdiğini, Adapark işletmecisi olan ... ile....'ı kendisine hasım seçtiğini, bu parkı bunların elinde alacağını, sende bunları vuracaksın dediğini öğrendiklerini belirterek yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulduğu,.....'nın karardan sonra ortaya çıkan Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinde 14.03.2008 tarihinde vermiş olduğu ifadesinin... ile ... arasında husumet olduğu ve müştekilerin sonradan verdikleri ifadeleri doğrular nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, bu durumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 311/l e maddesi anlamında yeni delil olarak değerlendirilmesi gerektiği, sanık lehine bir durum meydana getirebileceği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 18.07.2013 tarih ve 2013/11631/46681 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2013 tarih ve 2013/251179 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davanın niteliğine, yeniden yargılamaya konu suçlarla ilgili temyiz incelemesini 13.07.2011 tarih ve 2010/23825 esas, 2011/35453 sayılı ilamıyla Yargıtay 6. Ceza Dairesinin yapmış olmasına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmüne, 29.01.2014 tarih ve 28897 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı kararında Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler II/A-(4)'de yer alan "Ceza Daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle Daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar" hükmüne göre işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.