Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Muhtelif suçlardan Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2013 tarihli ve 2013/110 değişik iş sayılı içtima kararı ile 11 yıl 1 ay hapis cezasına hükümlü ...’nun, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107/1. maddesindeki iyi halli olma şartını taşımaması nedeniyle koşullu salıvermeden yararlandırılmamasına dair, aynı Mahkemenin 26.03.2013 tarihli ve 2013/181 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.04.2013 tarihli ve 2013/58 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, hükümlünün, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.09.2008 tarihli ve 2006/222 esas, 2008/218 karar sayılı ilamıyla Anayasal düzeni silah zoruyla değiştirmek isteyen yasadışı DHKP/C terör örgütü üyesi olmak suçundan 9 yıl hapis, yasadışı silahlı DHKP/C örgütüne yardım etmek suçundan 4 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın Yargıtay incelemesinden geçerek 06.04.2009 tarihinde kesinleşerek infaza verildiği, infazın devamı sırasında, 05.07.2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 85. maddesi gereğince lehe yasa değerlendirmesi yapılması yönünden dosyanın yeniden ele alındığı ve infazın durdurulmasına karar verilerek hükümlünün 23.07.2012 tarihinde tahliyesine karar verildiği ve uyarlama sonucunda, yasadışı silahlı terör örgütüne yardım etmek suçundan önceki hükümle verilen 4 yıl 6 ay hapis cezasının, 6352 sayılı yasanın 85. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 220/7. maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına indirildiği, ardından aynı Mahkemenin 11.02.2013 tarihli ve 2013/110 değişik iş sayılı içtima kararı ile hükümlü hakkındaki 11 yıl 1 ay hapis cezasının infaza verildiği,
Hükümlüye ait infaz dosyası incelendiğinde, yukarıda anılan içtima kararıyla verilen 11 yıl 1 ay hapis cezasının infazı kapsamında, 16.11.2003 - 18.11.2003
tarihleri arasında 2 gün gözetimde kaldığı, 30.01.2002 - 29.05.2002 tarihleri arasında 119 gün tutuklu kaldığı, 18.11.2003 tarihinde ceza infaz kurumuna alınan hükümlünün şartla tahliye tarihinin 10.11.2011 olacağı, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine yapılacak uyarlama nedeniyle infazın durdurulduğu ve hükümlünün tahliye edildiği tarih olan 23.07.2012 tarihine kadar iş bu cezadan dolayı 256 gün fazla yatmışlığının bulunduğu ve eksik infazının bulunmadığı, infazın durdurulduğu ve tahliye edildiği tarih 23.07.2012 olan hükümlünün ceza infaz kurumunda aldığı disiplin cezalarının, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 48/4-d, e, g maddeleri gereğince verildiği tarihten itibaren 1 yıl sonra kalkacağı, hükümlünün aldığı en ağırı ve en son disiplin cezası olan 2 ay süreyle haberleşme ve iletişim araçlarından yoksun bırakma cezasının verildiği tarihin 14.09.2011 olduğu nazara alındığında, disiplin cezasının kalkacağı tarihin 14.09.2012 olduğu, hükümlünün infazının durdurularak tahliye edildiği 23.07.2012 tarihinden sonraki süreçte kötü halli olduğunu kabul etmeye imkân bulunmadığı, genel kural olarak iyi halli olduğunun kabul edilerek 5275 sayılı Kanunun 107/1. maddesine göre iyi halliliği nedeniyle koşullu salıvermeden yararlandırılmasına karar verilmesi gerekirken, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 03.10.2013 gün ve 2013/15109/60825 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2013 gün ve 2013/335610 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesine dayanarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca işbölümüne ilişkin hazırlanan, gerek 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe giren 12.05.2011 gün ve 2011/1; gerekse 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararları ile Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 27.12.2012 tarih, 2012/Bşk-41 esas ve 2012/41; 27.12.2013 tarih, 2013/Bşk-213 esas ve 2013/219 sayılı kararlarına göre, özel ceza kanunlarından doğan ve başka bir dairenin görev alanına girmeyen suçlara ilişkin temyiz incelemesi görevi Yargıtay 7. Ceza Dairesine ait olduğu, özel ceza kanunu niteliğindeki 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun uyarınca verilen infaza ilişkin kararlara yönelik kanun yararına bozma isteminin de Yargıtay 7. Ceza Dairesince incelenmesi gerektiği anlaşılmakla;
Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 06.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.