Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olma, hürriyeti tahdit, şantaj ve birden fazla kişiyle yağma suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 220/2, 220/3, 149/1-a-c-f-g, 168/2-3, 107/2, 109/1, 109/2, 109/3-a ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis, 5 yıl hapis, 3 yıl 4 ay hapis ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına ilişkin Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.12.2008 tarihli ve 2007/115 esas, 2008/301 sayılı kararının infazı sırasında tereddüt hasıl olduğundan bahisle vukubulan talep üzerine, adı geçen hükümlünün cezalarından 5275 sayılı Kanunun 107/4. maddeleri gereğince 1/4 oranında indirim yapılmasına dair aynı Mahkemenin 10.11.2009 tarihli ve 2009/949 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2012 tarihli ve 2012/488 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107/4. maddesinde yer alan hükmün "Suç işlemek için örgüt kurmak veya yönetmek ya da örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçtan dolayı mahkûmiyet halinde ..." uygulanabilmesi karşısında, örgüt kurmayı, yönetmeyi veya örgütün faaliyet çerçevesinde işlenen suçtan dolayı mahkûmiyeti içermeyen örgüt üyeliğinin anılan fıkra kapsamında değerlendirilemeyeceği cihetle, hükümlü hakkında suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçundan 5237 sayılı Kanunun 220/2. maddesi uyarınca verilen mahkûmiyet hükmünün infazının 5275 sayılı Kanunun 107/2. maddesi gereğince yapılması gerektiğinin gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 18.01.2013 gün ve 2012/960/4636 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2013 gün ve 2013/22901 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dava konusu olayda olduğu gibi 5237 sayılı TCK’nın yürürlükte olduğu 01.06.2005 tarihinden sonrasında işlenen suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgütün üyesi olma suçundan verilen cezanın infazının ne şekilde yapılacağı hususu ile ilgili olarak;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 58/9. maddesinde, örgüt mensubu suçlu hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasının öngörüldüğü, anılan hükmün örgüt mensubu olma suçundan mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanan infaza ilişkin bir düzenleme olduğu, aynı Kanunun “Tanımlar” başlıklı 6/1-j maddesine göre örgüt mensubu suçlu deyiminden; bir suç örgütünü kuran, yöneten, örgüte katılan veya örgüt adına diğerleriyle birlikte veya tek başına suç işleyen kişinin anlaşılacağı, buna göre 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesi kapsamındaki suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgütün üyesi olanlar hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107/4. maddesinde gösterilen koşullu salıverilme süresi ve aynı maddede düzenlenen infaz rejiminin uygulanacağı sonucuna varılmış ve Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2012 tarihli ve 2012/488 değişik iş sayılı kararında bir isabetsizlik bulunmamış olup kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran bu gerekçelerle yerinde görülmediğinden REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy