Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Mala zarar verme, 6136 sayılı Kanuna aykırılık, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması
Hüküm: 1- Sanık ... hakkında; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nın 52/2, 53/1, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere 2- Sanık ... Yiğit hakkında; a- 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nın 50/1-a, 52/1-2-4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere b- TCK'nın 170/1-c, 50/1-a, 52/1-2-4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet c- TCK'nın 152/1-f, 50/1-a, 52/1-2-4, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafii ile sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
Sanık ...'in, silah ile ateş etmek suretiyle Kamyoncular Kooperatifine ait lokalin camını kırmak suretiyle bir fiil ile birden farklı; mala zarar verme ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını işlediği anlaşıldığından TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen farklı neviden fikri içtima kuralları gereğince sadece daha ağır cezayı gerektiren mala zarar verme suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden ayrıca genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Zarar verilen kamyoncular kooperatifinin TCK'nın 152/1-f maddesinde sayılan kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşu olmadığı, gözetilip sanığın hukuki durumunun TCK'nın 151/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itiabrla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.