Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Göçmen kaçakçılığı, resmi belgede sahtecilik
Hüküm: 1-TCK’nın 79/1-a, 62, 52/2, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2-TCK’nın 204/1, 62, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Adli emanetin 2009/13 sırasında kayıtlı olan ve resmi belgede sahtecilik suçunun konusunu oluşturan sahte belgelerin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki müsadereye ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Emanetin 2009/13 sırasında kayıtlı sahte belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Göçmen kaçakçılığı suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanıkların, yasal olmayan yollardan ülkeye giren, ancak ülke içerisinde mi kalacakları, yoksa ülke dışına mı çıkacakları kesin olarak tespit edilemeyen 125 yabancı uyruklu şahsı ülke içerisinde naklederken yakalandıklarının anlaşılması karşısında, lehe yorumla eylemlerinin TCK’nın 79/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun suçun tarihi de nazara alındığında teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayini,
Kabule göre de;
Sanıklar hakkında verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.