Mahkemesi :Ağır Ceza
Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma,kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm: 1- Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkumiyet
2-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya; ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/122 -2011/15 sayılı dosyasına ilişkin Dairemizin 2015/13349 esas sayılı dosyası ile birlikte incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen karara yönelik incelemede,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında da açıklandığı üzere; "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle temyiz incelemesine yer olmadığına, gereği merciince yapılmasına,
2- Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen hükme yönelik incelemeye gelince;
Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının TCK'nın 58. maddesi ile ilgili kısmından " 5275 sayılı Kanunun 108/4. maddesi uyarınca infazın tamamlanmasından sonra işlemek üzere takdiren 1 yıl denetimli serbestlik rejimine tabi tutulmasına" ilişkin bölüm çıkartılarak yerine "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.