Mahkemesi :Ağır Ceza
Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine aykırı olarak, hükümde başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli ve süresinin gösterilmemiş olması karşısında, sanığın 08.10.2010 tarihli temyiz dilekçesini öğrenme üzerine ve süresinde verdiği kabul edilerek yapılan incelemede;
Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin "10.12.209, 23.12.2009, 06.01.2010, 10.01.2010, 07.02.2010, 16.02.2010, 17.02.2010, 26.02.2010, 06.03.2010, 13.03.2010" yerine "2010" sanık ...'un tutuklama tarihinin "31.08.2010" yerine "13.07.2010" hükmün tayin olunan hapis ve gün para cezasında TCK'nın 62. maddesine göre indirim yapılırken uygulanan kanun maddesinin "TCK'nın 62/1. maddesi" yerine "TCK'nın 62/2. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.
TCK'nın 53 maddesinin 1. fıkrasının uygulanması sırasında, sanıkların sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından sınırlama getirilmesi yerine, altsoy dışındakileri de kapsayacak biçimde koşullu salıverilme tarihine kadar TCK'nın 53/1-c maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi aynı maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırı ise de; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı da dikkate alınarak bu hususların infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.