Mahkemesi:Ağır Ceza
Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm: 1- Sanık ... hakkında: TCK'nın 37/1. maddesi delaleti ile 188/3, 188/5, 52/2, 52/4, 53, 58, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet
2- Sanık ... hakkında: TCK'nın 188/3,188/5, 62/1, 52/2-4, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet
3- ... hakkında: TCK'nın 188/3,188/5, 62/1, 52/2-4, 53, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Her ne kadar sanık ...'ın tekerrüre esas alınan mahkumiyeti kararda gösterilmemiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih, 2012/1431 esas ve 2013/18 sayılı kararında da belirtildiği üzere, mahkemenin hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki iradesini açıkça ortaya koymasının yeterli olduğu, tekerrüre esas alınabilecek bir hükümlülüğün bulunması halinde bu mahkumiyet, birden fazla hükümlülüğün bulunması halinde ise bunlardan en ağır olanı ve ikinci kez mükerrirlik hususlarının infaz aşamasında kendiliğinden dikkate alınması ve uygulanması mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların/ toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonucuna uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında cezaları azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... yönünden re'sen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.