Tebliğname No: KYB - 2015/304703
Mahkemesi : Antalya 19. Asliye Ceza
Tarihi: 30.01.2015
Numarası: 2014/537 - 2015/57
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan sanık İ.. K..'un, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki haline göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince tedavinin sona erdiği tarihten itibaren bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine devam edilmesine dair Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2015 tarihli ve 2014/537 esas, 2015/57 sayılı kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, her ne kadar mahkemesince yapılan lehe yasa değerlendirmesi sonucunda, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından daha lehe olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, suç tarihi olan 04.04.2014 tarihinden sonra 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve karar tarihinde de yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanunun 191. maddesi ile aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük Ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 7/2. maddesinde yer alan “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191. madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, sabıka kaydına göre sanık hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmadığı anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesi gereğince sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 18.08.2015 tarih ve 2015/16799/53923 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2015 tarih ve 2015/304703 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran bu gerekçeyle yerinde görüldüğünden, Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2015 tarih 2014/537-2015/57 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.