Mahkemesi : Asliye Ceza
Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 2, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli kararın duruşmada bildirilen “...” adresinde Tebligat Kanununun 35. maddesi hükümlerine göre tebliğinin, sanığın istinabe ile savunması alınmak istenirken ... Emniyet Müdürlüğünün 14.04.2000 tarihli cevabi yazıyla ... sokak bulunmadığını bildirmesi, ... Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğünün çağrı yazısının sanığa 05.09.2006 tarihinde tebliğ edilmeye çalışılması sırasında tebligat evrakının yine ... bulunmadığı şerhiyle iade edilmesi ve sanığın da yokluğunda verilen hükümden haberdar olmadığını belirtmesi nedenleriyle geçersiz olduğu ve 05.10.2005 tarihli mahkûmiyet hükmünün böylelikle kesinleşmediği, bu durumdan dolayı 14.02.2008 ve 29.02.2008 tarihli kararların hukuki değerden yoksun olduğu ve sanığın 11.08.2008 tarihli dilekçesinin 05.10.2005 tarihli hükme yönelik, öğrenme üzerine ve süresinde temyiz isteği niteliği taşıdığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığa atılı “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçu için suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 404/2. maddesinde belirlenen cezanın süresi itibariyle, anılan Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı, suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiğinden, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy