Mahkemesi :Ağır Ceza
Suç: Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hüküm: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık ... müdafiinin CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen süreden sonra olan temyiz talebinin CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesine gelince;
Sanık ... müdafiinin süre geçtikten sonra temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmış ise de dilekçeye ekli doktor raporunda yasal temyiz süresinin son gününü de kapsayacak şekilde istirahatli olduğu görülmekle eski hale getirme talebinin kabulü ile temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
TCK'nın 53 maddesinin 1. fıkrasının uygulanması sırasında, sanıkların sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından sınırlama getirilmesi yerine, altsoy dışındakileri de kapsayacak biçimde koşullu salıverilme tarihine kadar TCK'nın 53/1-c maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi aynı maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırı ise de; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararı da dikkate alınarak bu hususların infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.