Mahkemesi:Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Tefecilik yapma
Hüküm: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğinden ve taraf beyanlarından anlaşılan duruma göre 10/07/2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2011 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş,
Bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı mağdura karşı değişik zamanlarda birden fazla kez kazanç elde etmek amacıyla ödünç para vermek suretiyle zincirleme şekilde tefecilik suçunu işleyen sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,
28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi ile TCK'nın 53/1. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması hususlarının infaz aşamasında nazara alınması,
Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ele alınması yönünden CMK'nın 231/11.maddesi gereğince ilgili mahkemeye ihbarda bulunulması mahallinde mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.