Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik yapma
Hüküm: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Mahkemenin zincirleme suç nedeni ile sanık hakkında verilen cezanın artırılmasını öngören TCK 43/1 madde gerekçesi doğru değilse de, sanığın eyleminin değişik zamanlarda birden fazla kişiye karşı tefecilik eylemini gerçekleştirmiş olması nedeni ile sonuca etkili olmayan yanlış gerekçe ile Mahkeme temel ceza belirlenirken TCK'nın 61. maddesi uyarınca söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlardan olmayan "dolandırıcılığa konu miktarın büyüklüğü" şeklinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi belirtmiş ise de, alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinde kanunda sayılı bulunan diğer haller de belirtilmiş olduğundan sonuca etkili olmayan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. Maddesi ile 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmiş ise de bu hususun infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.