Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Tefecilik
Hüküm: Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, suçtan zarar gören Mahıra Hasanova'ya kazanç elde etmek amacıyla borç para vererek tefecilik suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması, bu bağlamda, sanığın suçtan zarar görenden faiz almadığını savunması ile suçtan zarar görenin soruşturma aşamasında sanığın faiz karşılığı borç para verdiği yönündeki beyanları karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması ve suç tarihinin tespiti açısından, sanık, suçtan zarar görenin yeniden beyanlarına başvurularak, paraların alındığı tarihler ve miktarları ile düzenlenen senetlerin miktarlarının ayrıntılı olarak sorularak, beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, sanığın savunmasında kabul ettiği üzere borç verdiği parasal miktar ile suçtan zarar görenler tarafından düzenlenen senetlerin miktarları arasındaki farkın sebebinin suçtan zarar gören ve sanığa açıklattırılarak hangi beyana üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, sanığın alacaklı olduğu icra dosyalarına ilişkin dosya içerisinde iki icra dairesinin cevabi yazısının olup, diğer icra dairelerinin yazılarının dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, belirtilen eksikliğin tamamlanması, Balıkesir 2 İcra Dairesi'nin bildirdiği 2007/2 ve 2007/638 numaralı dosyalar ile UYAP sisteminden tespit edilen Sarıgöl İcra Dairesi 2014/2 numaralı dosyasının aslı veya onaylı suretleri getirtilip borçlu gözüken kişilerin faiz karşılığı sanıktan ödünç para alıp almadıkları konusunda tanıklıklarına müracaat edilmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun zincirleme şekilde tefecilik suçunu oluşturup oluşturmadığı takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,
Kanuna aykırı, katılan ... Hazinesi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.