Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç :Tefecilik yapmak
Hüküm:Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması, kişiler arasında doğmuş bir alacak borç ilişkisine dayanmayan kazanç elde etme amaçlı ödünç para verme eylemlerinin tefecilik suçu kapsamında bulunması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması gözönüne alınarak, sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmeyerek işyerinin kendisi adına kayıtlı olduğunu ancak iş ile ağabeyi ... ...'ın ilgilendiğini, sanık müdafiin de sanığın abisi ... ...'ın işleri idare ettiğini, bu amaçla adı geçene vekaletname verdiğini, sanığın 23.01.2008 tarihinde ... ...'a verdiği vekaletname ile ... ...'ın 26.01.2008 tarihinde işyeri mülk sahibi ile düzenlediği tahliye taahhütnamesinin dosyaya ibraz edildiğinin anlaşılması ve işyerinde kredi kartı ile işlem yapan tanıkların sanığı teşhis edememesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, ... ... ve ... ...'ın tanık olarak ifadelerine başvurulup suç tarihlerinde işyerini fiilen kimin işlettiği hususunda bilgi ve görgüsüne başvurulması, sanığın kardeşleri ... ... ve ... ... hakkında tefecilik iddiası nedeni ile herhangi bir suç duyurusunda bulunup bulunulmadığının araştırılması ile dava açılmışsa davaların birleştirilmesinden, kesinleşmesi veya birleştirme olanağının ortadan kalkması durumunda ise asılları veya onaylı örneklerinin bu dosya arasına konulması, sanık hakkında UYAP kayıtlarında yapılan araştırmada Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/ 185 Esas, 2014/432 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla, akıbetinin araştırılması ve anılan dosyanın onaylı örneğinin dosya arasına alınmasından sonra hasıl olacak sonuca göre bir karara varılması gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a)Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
b)Vergi Tekniği Raporuna göre en son işlem tarihinin 28/04/2009 olması nedeni ile suç tarihinin28/04/2009 olarak kabulü ile suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 01/01/2009 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 uyarınca BOZULMASINA, 07/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.