Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik
Hüküm : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın senetlerin araba satışı karşılığında alındığına ilişkin inkara yönelik savunması nazara alınarak, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, savunmada bahsi geçen araç satışına dair belgeleri ibraz etmesi istenerek, sunması halinde birer suretinin dosya arasına alınmasından, tefecilik yapıp yapmadığına ilişkin gizli ve detaylı kolluk araştırması yaptırılmasından, alacaklısı olduğu icra dosyalarındaki borçlularının sanıktan faiz karşılığında ödünç para alıp almadıkları hususunda tanık sıfatıyla dinlenilmesinden, sanık vergi mükellefi ise ilgili vergi dairesine yazı yazılarak gerektiğinde bu konuda vergi inceleme raporu düzenlettirilmesinden, tefecilik suçunda suç tarihinin, kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği tarih, zincirleme suçlarda ise son suçun işlendiği gün olduğu nazara alınarak, müştekinin sanıktan parça parça borç aldığını bildirmesi karşısında suç tarihinin de net olarak tespiti gerektiği anlaşılmakla bu hususun da araştırılması sonrasında hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Suça konu eylemi bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kez kazanç elde etmek amacıyla gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren TCK'nın 53. maddesiyle ilgili iptal kararının yeniden değerlendirilmesi lüzumu,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 24/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.