Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik Yapmak
Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanıkların işlettiği işyerindeki POS cihazlarından herhangi bir mal teslimi ve hizmet ifası olmaksızın nakit ihtiyacının giderilmesi amacıyla başkalarına ait kredi kartları ile çekim işlemleri yapmak suretiyle gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenlendiği ve bankalardan mal satmış gibi elde ettikleri miktarları ödünç vererek komisyon ve faiz adı altında kazanç elde etmek suretiyle tefecilik yaptıkları iddia edilmesi karşısında; öncelikle dinlenen tanıkların vergi müfettişi tarafından alınan beyanları ile yargılama aşamasında mahkemede alınan ifadeleri arasında oluşan çelişkinin tanıkların yeniden ifadelerine başvurularak giderilmesi, tefecilik yapıp yapmadıkları hususunda kolluk araştırması yaptırılması, POS cihazından yapılan çekimlerin gerçek bir harcama belgesine dayalı olup olmadığının tespiti için iş yerine ait 2008 yılına ait tüm ticari defter ve belgelerin temin edilerek bilirkişi raporu aldırılması, ayrıca sanık ... hakkında UYAP kayıtlarından yapılan araştırmada 2014-2016 yıllarında işlediği tefecilik suçundan Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/784 Esas sayılı dosyasından yargılanıp mahkum olduğu kararın istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiği anlaşılmakla, dava dosyasının akıbetinin araştırılmasından ve anılan dosyanın onaylı örneğinin dosya arasına alınmasından sonra iddianame ve suç tarihleri itibariyle fiili ve hukuki bağlantı olup olmadığının tespit edilerek hasıl olacak sonuca göre bir karara varılması gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,
2-Sanıklar hakkında 5464 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan da kamu davasının açıldığının anlaşılması karşısında, bu suç yönünden bir hüküm kurulmaması
3-Kabule göre de;
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 31/12/2008 ve öncesi yerine 2008 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 08/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.