Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik yapmak, 5464 sayılı Kanuna aykırı davranmak
Hüküm : Sanık ...: Tefecilik yapmak ve 5464 sayılı Kanunun 36. maddesine aykırı davranmak suçlarından beraat,
Sanık ...: TCK'nın 241/1, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suç tarihinin son işlem olan tarihi Aralık 2008 yerine gerekçeli karar başlığında 2008 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
1- 5464 sayılı Yasaya muhalefet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmeyen ve bu itibarla davaya katılma hakkı bulunmayan Hazinenin usulsüz olarak kamu davasına katılmasına karar verilmesinin hükmü temyiz hak ve yetkisi vermeyeceği gözetilerek Hazine vekilinin sanık ... hakkında anılan suçtan verilen beraat hükmüne ilişkin yapmış olduğu temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin tefecilik suçuyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
2- Sanık ... hakkında tefecilik yapmak suçundan verilen beraat hükmü incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, sanık beyanlarına, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, yasal ve yeterli olarak açıklanan ve gerekçesi gösterilmek suretiyle tefecilik yapmak suçundan verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
3- Sanık ... hakkında tefecilik yapmak suçundan verilen mahkumiyet hükmü incelemesinde;
a)TCK'nın 241. maddesinde hapis ve adli para cezası birlikte öngörülmesine karşın sadece hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,
b)Kabule göre de;
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle TCK'nın 53/1. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 09/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.