Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Tefecilik yapma
Hüküm: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanıklar ... ve ...'ın müşteki ... aleyhine, sanıklar ..., ..., ..., ...'un müşteki ... aleyhine eylemleri nedeniyle verilen mahkumiyet kararlarına yönelik yapılan incelemede:
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan incelenmede:
Sanık ...'ün hükümden sonra 24/04/2020 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, bu husus mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
3-Sanıklar ..., ..., ...'in müştekiler ... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle verilen mahkumiyet kararlarına yönelik yapılan incelemede:
Tefecilik suçunda suç tarihinin kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği tarih,
zincirleme suçlarda ise son suçun işlendiği gün olduğu, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 12/05/2015 tarihli ve 2014/4-655 Esas, 2015/152 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, değişik zamanlarda birden fazla kişiye kazanç karşılığı ödünç para verilmesi halinde zincirleme tek tefecilik suçunun oluşacağı nazara alındığında; sanıklar ..., ..., ...'ın müştekiler ... ve ...'e farklı zamanlarda faiz karşılığı ödünç para vermesi şeklindeki eylemlerinin kül halinde zincirleme biçimde işlenmiş tek bir tefecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, ayrı ayrı iki kez cezalandırılmaları,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.