Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Tefecilik
Hüküm: Mahkumiyet
Dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
UYAP sisteminden yapılan sorgulamada, Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2015 tarihli ve 2015/31 Esas, 2015/725 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında aynı suçtan mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine söz konusu dava dosyasının Dairemizin 2020/5773 Esasına kaydedildiği, tespit edilen suç tarihinin 29/12/2009, iddianame tarihinin 06/01/2015 olduğu, temyize konu bu dosyada ise tespit edilen suç tarihinin 17/05/2010, iddianame tarihinin de 04/11/2013 olması karşısında, mümkünse davaların birleştirilmesinden, kesinleşmesi veya birleştirme olanağının ortadan kalkması durumunda ise asıllarının veya onaylı örneklerinin bu dosya arasına konulmasından sonra aralarında hukuki kesinti bulunmayan ve mağdurları farklı olan eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme tek tefecilik suçunu oluşturması nedeniyle TCK'nın 3/1 ve 61/1. maddeleri de gözetilerek uygulama yapılması, kesinleşmiş olması durumunda ise mahsup hükümleri değerlendirilerek hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması
Kabule göre de;
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 17/05/2010 yerine 2013 yılı olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-c madde-fıkra-bendine muhalefet edilmesi,
28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi,
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin kararının değerlendirilmesi lüzumu,
Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden
hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 09/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.