Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik, Vergi Usul Kanununa muhalefet
Hüküm : TCK'nın 241/1, 43, 62, 52, 53 madde ve fıkraları gereğince mahkumiyet
VUK'nın 359/b-1, TCK'nın 43, 62, 53, CMK'nın 231 madde ve fıkraları uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Dosya incelendi;
Sanık müdafiin Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını temyiz etmediği anlaşılmakla incelemenin tefecilik suçu bakımından yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
1-Sanığın, kazanç elde etmek amacıyla iş yerinde bulunan POS cihazlarından gerçek bir mal veya hizmet alım satımına dayanmayacak şekilde komisyon karşılığı birden çok kişiye ait kredi kartından çekim yaptığı iddia ve kabul edilen somut olayda, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, tefecilik yapıp yapmadığı hususunda vergi incelemesi raporu kapsamında beyanları bulunan ancak mahkemece dinlenmemiş kredi kartından çekim yaptırdığı belirlenen tanıkların suçun zarar göreni sıfatıyla beyanlarının alınmasından, 2008 yılına ilişkin tefecilik suçu nedeniyle verilmiş olan vergi ziyaı ve özel usulsüzlük cezalarına dair vergi mahkemesi kararları ile kararların kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılmasından, sanığın tefecilik yapıp yapmadığına dair kolluk marifetiyle araştırma yaptırılmasından sonra hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a)Suç tarihinin karar başlığında son POS çekim tarihi olan 24/12/2008 yerine 06/05/2010 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,
b)28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesiyle değişik 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun sanığa ihtarına karar verilmesi,
c)Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle TCK'nın 53/1. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 01/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.