Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ...’nun mahkumiyetine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/01/2019 tarihli ve 2017/209 Esas, 2019/15 sayılı Kararına yönelik itirazın reddine ilişkin İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/02/2019 tarihli ve 2019/202 Değişik İş sayılı Kararının;
Dosya kapsamına göre, 6008 sayılı Kanun’un 7. maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesinin 6. fıkrasına son cümle olarak eklenen “Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez” şeklindeki düzenleme gereğince, mahkemesince sanığa bu hususun sorulması gerektiği, sanığa 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmasını kabul edip etmediği hususunun sorulmadığı gözetilmeden, itirazın bu nedenle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 11/11/2020 gün ve 94660652-105-34-11857-2020-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdi kılınmakla dosya incelendi;
Gereği düşünüldü:
Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/02/2019 tarihli ve 2019/202 Değişik İş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.