MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs (sanıklar); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet (sanık ...)
HÜKÜM: Sanıklardan ...'un çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs eylemi tehdit kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetine, ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs eylemi çocuğun cinsel istismarına teşebbüs kabul edilerek bu suç ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından mahkumiyetine
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Mahkemece kısa kararın açıklandığı oturumda Zonguldak M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunup, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesi uyarınca duruşmadan bağışık tutulma talebi bulunmadığı dosya içeriğinden anlaşılan sanığın karar duruşmasında hazır edilmesi veya SEGBİS aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden yokluğunda yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;
Sanığın işlediği kabul edilen 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesine muhalefet suçu için öngörülen ceza miktarının üst sınırının iki yıldan az olması ve 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 251. maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1/c bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan değerlendirmede mağdurun aşamalardaki çelişkili beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay günü mağduru zorla metruk binaya götürdüğüne dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Çocuğun cinsel istismarına teşebbüs suçundan kurulan hüküm açısından yapılan değerledirmede ise yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurun aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın olay günü metruk binaya birlikte gittikleri on beş yaşından küçük mağdura cinsel ilişkiye girmek istediğini söyleyip, kıyafetlerini çıkarmasını istediği mağdurun kabul etmemesi üzerine bıçak çekerek vücuduna dokunup, kıyafetlerini çıkarmaya çalıştığı ve bu haliyle tamamlanan eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun cinsel istismarına teşebbüs suçundan hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ile katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.