MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdureler İlayda ile Nimet'e karşı)
HÜKÜM: Mahkumiyet (mağdure sayısınca)
İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Katılan mağdureler vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Suç tarihinde on beş yaşından küçük olup, mahkemece tayin edilen vekil ile yokluğunda kurulan hükümden haberdar olmayan mağdure Nimet’in inceleme tarihi itibarıyla reşit olduğunun dosya kapsamından anlaşılması karşısında, vekil tarafından yapılan temyize muvafakati olup olmadığı hususunda ihtar şerhli gerekçeli karar tebliği yapılmasına dair Yargıtay kapatılan 14.Ceza Dairesince verilen 26.01.2021 gün ve 2018/419 Esas, 2021/462 sayılı tevdi kararına istinaden dosyanın gönderildiği mahkemece usulüne uygun şekilde yapılan ihtar şerhli gerekçeli karar tebliğine rağmen mağdure Nimet’in anılan hükümlerle ilgili kanun yoluna başvurulmaması nedeniyle vekilin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden ve suç tarihinde on beş yaşından küçük diğer mağdure İlayda’nın velayet hakkına sahip annesi olan müşteki ...’nin ise davaya katılmasına rağmen yokluğunda verilip, usulüne uygun şekilde tebliğ edilen gerekçeli hükmü temyiz etmemesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin kararı temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdure sayısınca) kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (mağdure sayısınca) kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Olay tarihinde on beş yaşından küçük mağdureleri kayısı verme bahanesiyle evine götüren sanığın bu şekilde tek fiille her iki mağdureyi alıkoyduğu ve mevcut haliyle mağdurelere yönelik eylemlerin bütün halinde zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK’nın 109/2, 109/3-f, 109/5, 43/2 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken mağdure sayısınca hükümler kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.