MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM: Sanığın atılı suçtan beraatine dair Kütahya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.03.2017 gün ve 2016/40 Esas, 2017/11 Karar sayılı hükme yönelik Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun usulden ve katılan mağdure vekilinin istinaf başvurusunun ise esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
İlk derece mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılamada davaya katılan Bakanlık vekilinin kurulan hükmü kanuni süresinden sonra istinaf etmesinden dolayı vaki başvurunun 5271 sayılı CMK’nın 279/1-b. maddesi uyarınca reddine dair verilen kararın itirazı kabil olup, buna ilişkin itirazın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.03.2018 günlü kararıyla kesin olarak reddedilmesi karşısında, Bakanlık vekilinin ilk hükmü katılan aleyhine değiştirmeyen Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmekte hukuki menfaati bulunmadığı ve 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan mağdure vekilinin dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 30.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.