Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan (mağdure ...'ya karşı) gerçekleştirilen yargılama sonucunda atılı suçtan mahkûmiyetine dair Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.04.2019 gün ve 2019/60 Esas, 2019/203 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 27.09.2019 gün ve 2019/1506 Esas, 2019/430 Karar sayılı hükmünün sanık müdafisi, katılan mağdure vekili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 17.03.2021 gün ve 2020/2273 Esas, 2021/2146 sayılı bozma yönündeki kararına Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince direnilerek kurulan 11.06.2021 gün ve 2021/367 Esas, 2021/718 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükmün sanık müdafisi ve katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilince temyiz edilmesi nedeniyle Dairemize gönderilen dosya 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 17.03.2021 gün ve 2020/2273 Esas, 2021/2146 sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, Bölge Adliye Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 11.06.2021 gün ve 2021/367 Esas, 2021/718 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.