MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/311 E., 2019/882 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik değişik zamanlar cinsel saikle sarıldığı, kalçasına ve dokunduğu anlatımıyla çocuğun cinsel istismarı suçundan, mağdure ...'ya yönelik ise farklı tarihlerde cinsellik içeren sözler sarf ettiği belirtilerek cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine dair verilen hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, sanığın eyleminin sabit olduğuna, yanılgılı değerlendirme ile karar verildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Cinsel Taciz Suçundan Verilen Karar Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.
B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 25.11.2025 tarihinde öldüğüne dair Edirne Toplum Sağlığı Merkezi tarafından 25.11.20 25... 50479 sayılı tespit mahiyetindeki belgenin düzenlendiği anlaşıldığından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 64/1. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca davanın düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
IV. KARAR
A. Cinsel Taciz Suçundan Verilen Karar Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Karar Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.02.2026 tarihinde karar verildi.