Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Tefecilik, 5464 sayılı Yasa'ya muhalefet, 213 sayılı Yasa'ya muhalefet
Hüküm: Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan mahkumiyet, 5464 sayılı Kanun'a muhalefet ve tefecilik suçlarından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanığa yüklenen 5464 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan CMK'nın 237. maddesine göre doğrudan zarar görmeyen Hazinenin bu suçtan açılan kamu davasına katılmasının mümkün olmadığı, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla söz konusu suçtan kurulan hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca katılan vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,
İncelemenin katılan ... vekilinin sanık hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne, sanığın ise kendisi hakkında sahte belge düzenlemek ve kullanmak suretiyle Vergi Usul Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık hakkında sahte belge düzenlemek ve kullanmak suretiyle Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesine muhalefet etmesi suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 2010 tarihi yerine 2009-2001 gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde yukarıda eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.