MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/2 E., 2018/1942 K.
SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, silahla tehdit
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, mahkumiyet, hüküm kurulmasına yer olmadığına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali ve silahla tehdit suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, atılı suçlardan beraatine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali ve silahla tehdit suçları yönünden istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine, silahla tehdit suçu yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, nitelikli cinsel saldırı suçu yönünden ise istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine kararı verilmiştir
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, sanığın suçları işlemediğine ilişkin aşamalarda tutarlı savunmalarının bulunduğuna, şikayetçinin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının unsurları itibarıyla gerçekleşmediğine, şikayetçinin iftira kastı ile hareket ettiğine ve kabul anlamına gelmemekle birlikte sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin temyiz sebebi içermediği anlaşıldığından reddine karar vermek gerekmiştir.
B. Sanık Müdafiinin Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
C. Sanık Müdafiinin Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden
1. 5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde aşağıda belirtilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/3-a-e maddesi gereğince hükmedilen 4 yıl 4 ay hapis cezası aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirildiğinde "3 yıl 7 ay 10 gün" yerine "3 yıl 7 ay 15 gün" hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka aykırılık olarak kabul edilmiştir.
IV. KARAR
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Müdafiinin Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
C. Sanık Müdafiinin Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmeyip aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan Bölge Adliye Mahkemesinin hüküm fıkrasının 3.c bendinin üçüncü paragrafındaki 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümdeki "3 yıl 7 ay 15 gün" ibaresinin çıkartılarak yerine “3 yıl 7 ay 10 gün” ibaresinin eklenmesi suretiyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.03.2026 tarihinde karar verildi.