MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Çocuğun cinsel istismarı (mağdure ...'ye karşı), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdurlar ... ve Yakup'a karşı ayrı ayrı)
HÜKÜM: Sanığın mağdure ...'ye yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ile mağdurlara karşı zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.11.2021 gün ve 2020/201 Esas, 2021/545 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık, sanık müdafisi, katılan mağdurlar vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık, sanık müdafisi, katılan mağdurlar vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında mağdure ...'ye yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın on iki yaşından küçük mağdure ...'yi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamasının cinsel istismar eyleminden önce mi yoksa sonra mı gerçekleştirildiğinin şüphede kalması nedeniyle bu husus sanık lehine değerlendirilerek 5237 sayılı TCK'nın 103/1. maddesinin 2. ve 3. cümle, 62/1, 86/2 maddeleri gereği cezalandırılması gerektiği gözetilmeden aynı kanunun 103/1. maddesinin 2. ve 3. cümle, 103/4, 62/1. maddeleri ile mahkumiyet hükmü kurulması karşısında anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık, sanık müdafisi, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 03.01.2022 gün ve 2021/2460 Esas, 2022/71 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 27.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.