MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1612 E., 2025/1577 K.
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü :
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 20. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın öz kızı olan mağdureye anal yoldan organ sokmak suretiyle istismarda bulunduğu şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, rehber öğretmeninin dinlenmediğine, tanık ..'ün çelişkili beyanlarda bulunduğuna, tanık ..’nın savunmayı doğruladığına, raporda anal bulgu tespit edilemediğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalardaki beyanları, 01.12.2023 tarihli tutanakta mağdurenin sanığın cinsel bölgesini kendi özel bölgesine dayayıp ileri geri hareket etmeye başladığına dair anlatımı, Adli Tıp Uzmanı tarafından düzenlenen 02.12.2023 tarihli raporda mağdurenin anal yolla cinsel istismara maruz kalıp kalmadığının tespitine tıbben imkan bulunmadığının ve 16.01.2024 tarihli adli görüşme raporunda mağdurenin istismara uğradığının düşünüldüğü ancak anlattığı şekilde gerçekleştiği konusunda şüpheye düşüldüğünün bildirildiği ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın mağdureye yönelik istismar eylemlerini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de; hükümden sonra 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının gözetilmemesi, Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında tutuklama bilgilerine yer verilmemesi,
Karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.03.2026 tarihinde karar verildi.