MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2024/287 E., 2024/386 K.
SUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
KARAR: Direnme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2023 tarihli kararı ile, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair hükümlere ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair verilen kararın temyiz incelemesinde Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 19.03.2024 tarihli bozma ilamına karşı İlk Derece Mahkemesince direnilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle, mağdurenin adli raporlarında sanık aleyhine bulguya rastlanmadığına, olayları anlama, kavrama ve kendisini ifade etme hususunda normal sınırlar içerisinde olan mağdurenin iddia konusu ilk cinsel istismara rağmen ikinci ve üçüncü kez aynı yere gitmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, mağdurenin aşamalarda çelişkili beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Katılan ... ve Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması, atılı suçlardan üst sınırdan hükümler kurulması ve takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.
C. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması, atılı suçlardan üst sınırdan hükümler kurulması ve takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.
D. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, sanık hakkında atılı suçlardan üst sınırdan hükümler kurulması ve takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 19.03.2024 tarihli ve 2024/102 Esas, 2024/2425 Karar sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, İlk Derece Mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 30.10.2024 tarihli direnme kararında belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 19.03.2024 tarihli ve 2024/102 Esas, 2024/2425 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,
30.04.2025 tarihinde karar verildi.