MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/2050 E., 2024/492 K.
SUÇ: Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, sanığa verilen cezada ve nitelikli halden yapılan artırımda alt sınırın uygulandığına, mağdurenin olay nedeni ile ruh sağlığının bozulduğuna, takdiri indirim uygulanmasının da doğru olmadığına, zincirleme suç nedeni ile yapılan artırımın da düşük kaldığına, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık vekilinin Temyiz İstemi
Özetle, sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturması nedeni ile üst sınırdan ceza verilmesi ve takdiri indirim yapılmaması gerektiğine ilişkindir.
C. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri
Özetle, Bölge Adliye Mahkemesinin kararının gerekçesinin bulunmadığına, mağdurenin çelişkili beyanlarına dayanılarak mahkumiyet kararı verilmesinin yasal olmadığına, ayrıca mağdurenin beyanları ile annesinin ve tanık Derya’nın beyanlarının örtüşmediğine, mağdure beyanında sanığın evine 5-6 kere gittiğini söylemesine rağmen annesinin bir kere gittiğini söylediğine, Mahkemenin eksik ve yanlış değerlendirme ile karar verdiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Katılanın suç tarihinde mağdure ve kardeşini bakması için sanığa emanet ettiğine ilişkin bir beyanının bulunmaması, sanık savunması, mağdurenin beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın mağdure üzerinde koruma, bakım ve gözetim yükümlülüğü bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/3-d. maddesi ile artırılması hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2025 tarihinde karar verildi.