MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/535 E., 2024/373 K.
SUÇ : Cinsel taciz
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA
BOZMA YOLUNA
BAŞVURAN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, hükümlü hakkında cinsel taciz suçundan verilen 04.03.2016 tarihli ve 2015/595 Esas, 2016/501 Karar sayılı mahkumiyet kararının Dairemizin 21.02.2023 tarihli ve 2021/15499 Esas, 2023/826 Karar sayılı ilamıyla bozulması üzerine yapılan yargılama sonucunda, 09.05.2024 tarihli ve 2023/535 Esas, 2024/373 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine ilişkin hükmün 16.09.2024 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 25.12.2025 tarihli ve 94660652-105-54-37367-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.01.2026 tarihli ve KYB-2026/902 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.01.2026 tarihli ve KYB-2026/902 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“(...)
Dosya kapsamına göre, somut olayda sanığa yüklenen suç için Kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu nazara alındığında, zamanaşımını kesen son işlem olan mahkemenin 04.03.2016 tarihli mahkumiyet kararını müteakip, anılan bozma ilamından sonra yeniden yapılan yargılama sonunda, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin 09.05.2024 tarihli kararına kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, sanık hakkında kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
(...)”
şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. Hükümlünün cinsel taciz eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105/1-2.cümlesi ve 105/2-e maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 04.03.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten bozma sonrası 09.05.2024 günlü hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2024 tarihli ve 2023/535 Esas, 2024/373 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2024 tarihli ve 2023/535 Esas, 2024/373 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,
4. Sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi delâletiyle 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.03.2026 tarihinde karar verildi.